بیست و هشتم ابان ماه بیستمین سالگرد فوت مادرم بود ... چیزی برای گفتن نیست جز اینکه سال به سال بیشتر بهش نیاز پیدا میکنم و هر سال میگم کاش پیشم بودی مادر عزیزم ولی .....................

این چند بیت شهریار رو اینجا میزارم به یاد همه مادرای دنیا که بزرگترین هدیه خدا به ما انسان ها هستن ... یادت گرامی مرضیه سی و چهار ساله چه زود رفتی

آهسته باز از بغل پله ها گذشت
در فکر آش و سبزی بیمار خویش بود
امّا گرفته دور و برش هاله ای سیاه
او مرده است و باز پرستار حال ماست
در زندگیّ ما همه جا وول می خورد
هر کُنج خانه صحنه ای از داستان اوست
در ختم خویش هم به سر کار خویش بود
بیچاره مادرم

هم مشکل و هم درد سر انجا که خواهد میرود

هم ملک و مال و هم سیم و زر انجا که خواهد میرود

من خود به چشم خویشتن دیدم شمع انجمن

هرگز نپرسد حال من انجا که خواهد میرود

رفتی به دنبال وفا پیدا نکردی پس چرا

زیرا وفای بی وفا انجا که خواهد میرود

از دود و دم سنگین مشو از بار غم غمگین مشو

بر دود و دم ایام تو انجا که خواهد میرود

از مرگ من غمگین نشو مانند من افزون بود

خون جوانان وطن انجا که خواهد میرود

با این نبود قافیه بازم بگم یا کافیه

گر کم بود این قافیه انجا که خواهد میرود

راستش امروز تولد امیرحسین یکی از بهترین دوستامه واسه همین هر جا که به دستم رسید براش تبریک گذاشتم اینجاهم میزارم و امیدوارم خدا زندگی پر از برکت بهت بده و براش ارزوی بهترین ها رو می کنم ... amir hossein wish you all the best in your life

در حقیقت میشه گفت بالاتر از میرداماد فیلسوفی پا به این عرصه نگذاشته و جالب تر اینکه این فرد حرفهایی میزد که جز خودش هیچ کس چیزی از این حرفها سر در نمیاورد حتی زمانی که فوت میکنه نکیر و منکر ازش میپرسن خدایت کیست و اون هم میگه فراتر از کسی که نبودش بر بودش مقدم بوده است و نکیر و منکر نمی فهمن که یعنی چی... برای همین میرن پیش خدا و میگن این چیزی گفت که ما نفهمیدیم ... خدا هم درجواب میگه نگران نشین وقتی زنده بود یک حرفهایی میزد که من هم نمیفهمیدم یعنی چی ... این داستان رو نیما یوشیج به شعر اورده که خوندنش خالی از لطف نیست

ناصر خسرو شعری میسرایه مبنی بر سخره گرفتن معاد جسمانی به این مضمون

مرده ای را به دشت گرگ بخورد ... گرگ هم خاک شود در بیابان

اینچنین به حشر زنده شود؟... تیز بر ریش مردم نادان

یکی از علمای هم عصرش هم در جواب میگه

این چنین به حشر زنده شود ... گرچه هر قطعه اش شود جو جو

ز اولین بار سخت تر نیست ... تیز بر ریش ناصر خسرو

تیز: بادی که از معده بلند شود و از مقعد خارج شود فرهنگ معین