نوشتارهای آزاد یک آزاده

دل بسته به روییدن دانه

مرتضی فراهانی — Tue, 08 May 2012 06:57:21 GMT

ای کاش اینجا بودی حتی یک لحظه

×××××××××××××××××××××××××××××

این بار قرار است که دیوانه بمانم

در خلوت خود گوشه ی ویرانه بمانم

هر چند دلت با دل من راه نیامد

زندانی محتاجم و بیگانه بمانم

من مست شراب لب گلگون تو هستم

یک لحظه روا نیست که میخانه بمانم

چشمان تو یک عالم روحانی محض است

کافر بشوم با غم جانانه بمانم

گیسوی پریشان تو امواج خروشان

من غرقه به دریای تو مستانه بمانم

هر روز به امید همان لحظه ی اول

دل بسته ی روییدن این دانه بمانم

××××××××××××××××××××××××

انقدر عاشقم که عاشق نبوده ای

مرتضی فراهانی — Wed, 11 Apr 2012 06:59:47 GMT

گفتی که پــَر بکش ، برو از آسمان من

باشـد ، قبـول ، کفتر ِ نا مهربان من

هر بار گفته ام که : تو را دوست دارمت

پـُر می شود از آتش ِعشقت دهان من

این جمله که برای بیانش به چشم تو

افتـاده است باز به لکنـت ، زبان من

آنقدر عاشقـم که تو عاشـق نبوده ای

دیگر رسیـده کارد ، بر این استـخوان من

نه ، شاهنامه نیست که تو پهلوان شوی

این یک تراژدی ست ـ غم ِداستان من

یک شب بیا و ضامن ِ من باش نازنین !

وقتی دخیـل ، بستـه به تو آهوان ِ من

دل بــرکن و به شهـرِ دل ِ من بیا عزیز!

زخـم زبان مردم ِ چشـمت ، به جان ِ من

باید که باز با تو خـدا حا فظـی کنـم

آخر رسیـده است به پایـان ، زمان من

شهر ارام

مرتضی فراهانی — Sun, 25 Mar 2012 09:01:05 GMT

شهر بی تاب در آرامش مبهم می سوخت

درد می آمدو لبخند دمادم می سوخت

ناگَهان در نفس آینه ها می رقصید

شایدو کاش واگر، تکیه به ماتم می سوخت

مثل پروازِ ترک خورده ی گنجشک صدا

تا رسیدن به لب حنجره کم کم می سوخت

سایه ی سرد سکون بر سرِ تاریکی بود

زخم می خورد خدا در دل آدم ،می سوخت

یک نفر خاک به چشم همگان می پاشید

شهر بی تاب در آرامش مبهم می سوخت

بازهم تقدیم به کسی که همیشه منتظرش خواهم ماند

مرتضی فراهانی — Wed, 21 Mar 2012 10:36:10 GMT

باد خواهد برد عشقی را که من دارم به تو

بعد از این یک عمر بی مهری بدهکارم به تو

تو همیشه در پی آزار من بودی ولی

... من دلم راضی نشد یک لحظه آزارم به تو

راست می گویم ولی حرف مرا باور مکن

این که ممکن نیست دل را باز بسپارم به تو

خوب می دانم برای من کسی مثل تو نیست

...خوب می دانم که روزی باز ناچارم به تو

می روم شاید دلت روزی گرفتارم شود

می روم .... اما گرفتارم ... گرفتارم به تو

(بدون عنوان)

مرتضی فراهانی — Wed, 21 Mar 2012 10:19:59 GMT

این هم شعر عیدانه ببخشید اگه مثل همیشه تلخه یک کم تلخ شدم جدیدا شاید به خاطر اینه که سیگار کشیدنم زیاد شده یا شاید هم به خاطر اینه که به تجویز پزشک شکر رو از قهوه حذف کردم

تلخ است پر سه های خیابان عصرها

بی چتر زیر نم نم باران عصرها

گم کرده ام همیشه خودم را کنا ر تو

درسایه های مبهم و بی جان عصرها

حالا ترانه های بنان دل نشین تراند

حالا نشسته ایم در ایوان عصرها

اما هنوز سایه ی این سر نوشت تلخ

افتاده است بر تن فنجان عصرها

گنجشک های حادثه هی برگ می شوند

بر شاخه های خشک درختان عصرها

من ابر می شوم و تو را گریه می کنم

همراه باد های پریشان عصر ها

"ازهرطرف نرفته به بن بست می رسیم"

در کو چه های سر به گریبان عصر ها

عذرخواهی و تبریک عید نوروز به همه دوستان

مرتضی فراهانی — Wed, 21 Mar 2012 10:09:51 GMT

باز هم سلام

مرتضی برگشت با یک عالمه شرمندگی راستش این چند وقت درگیر انتشار کتابم و برگزاری سخنرانی و این جور اراجیف و خزعولات بودم و نتونستم بیام و به وبلاگم سربزنم از همه دوستای عزیزم بالاخص هدیه و ساغر عذرخواهی میکنم

سال نود و یک هم اومد مثل همه سالهای قبل و ما هم یک سال بزرگتر شدیم و یک سال پیرتر نمی دونم در این مورد باید خوشحال باشیم یا ناراحت ... پدرم میگفت یکی از اثرات گناه از بین رفتن برکته حتی برکت از سالها هم رفته حالا که حساب میکنم میبینم راست میگفت قدیم خیلی بیشتر طول میکشید تا عید نوروز بیاد ولی حالا برکت از سالها هم رفته و تا چشم به هم میزاریم یک سال تموم میشه و سال جدید میاد انگار همین دیروز بود که سال نود شروع شد و با دوستام یک جشن کوچیک گرفتیم و دور هم پیانو زدیم و گفتیم و خندیدم و پوکر بازی کردیم و ... ولی امسال خیلی ها نیستن ... به یاد همه کسایی که امسال دیگه در جمع ما نیستن ... و با ارزوی بهترین ها برای عزیزانی که هنوز با ما هستن ... امیدوارم سال خوبی سراسر خوبی و خوشی برای همه باشه ... موفق و پیروز باشید ... دوست کوچک شما ... مرتضی فراهانی

خوان های پی در پی

مرتضی فراهانی — Wed, 25 Jan 2012 09:18:43 GMT

با دلم سر سخت شو ... تا می توانی سخت تر ...

می شود دل کندنم با مهربانی سخت تر

من که می دانم خدا بی آنکه مبعوثم کند

دائما می گیرد از من امتحانی سخت تر

زندگی را باختم در این قمار اما هنوز

حاضرم حتا بپردازم زیانی سخت تر

هیچ فکرش را نمی کردم که بعد از رفتنت

بگذرند این لحظه ها آنی به آنی سخت تر

سخت بار آورده این دنیا مرا اما چه سود

می شود جان کندنم با سخت جانی سخت تر

آه ! می آورد رستم هم در این پیکار کم

پیش پایش بود اگر هر بار خوانی سخت تر

کاش اینجا بودی حتی یک لحظه

مرتضی فراهانی — Mon, 16 Jan 2012 09:21:14 GMT

تقدیم به کسی که همیشه منتظرش خواهم بود

یک لحظه عاشق... لحظه ای از عشق بیزاری

انگار عادت کرده ای من را بیازاری

دردی ولی برگرد و من را مبتلا تر کن

دردی ولی درمان خود را با خودت داری

چون بختکی بر جان تو افتاده و بی شک

روزی تباهت می کند این خویشتن داری

تا انعکاس هق هق ام را بشنوی غم را

با کوه قسمت می کنم از روی ناچاری

این روزها.... این روزها ... این روزها... تلخی

چون قهوه های بی شکر در عصر قاجاری!

روباه صفت

مرتضی فراهانی — Mon, 16 Jan 2012 09:04:56 GMT

یکی از علمای هم عصر علامه حلی چشم چپشون نابینا بوده ... مفتی هم عصر اهل تسنن ایشون براشون نامه ای می نویسه به این مضمون

روبه صفتا اگر تو روباه نه ای ..... چشم چپ تو راست بگو کور چراست؟

ایشون هم در جواب می نویسن

در مسلک رندان جهان عین عطاست .... چپ کوری و راست بینی این شیوه ماست

روبه صفتا اگر تو روباه نه ای .... بغض علی و آل علی در تو چراست

اربعین حسینی

مرتضی فراهانی — Fri, 13 Jan 2012 16:03:40 GMT

امروز خونه یکی از دوستام بودم و به لطف شبکه های دیجیتالی و سیستم انالوگ تونستم از خونه دوستم شبکه ای فیلم رو ببینم که گویا بر علیه فارسی وان فعالیت میکنه و سریالهای پرطرفدار ایرانی رو پخش میکنه ...بگذریم ... یک شوی تلویزیونی یا حالاهر چیزی که اسمش رو میشه گذاشت و من زیاد به اون وارد نیستم از این شبکه پخش شد به نام خداحافظ که تصاویری از روز عاشورا رو نمایش میداد و برام جالب بود که بازیگر های مشهوری هم در اون بودن (و دوستم گفت گزیده ای از سریال مختارنامه است) به قدری این شو به دلم نشست و در من تاثیر گذاشت که نتونستم جلوی اشکهام رو بگیرم و زارزار با صدای بلند گریه کردم صحنه شهادت حضرت عباس صحنه گریه های علی اصغر و صحنه ای که گوشواره ها رو از گوش دختر امام حسین میکندن و اون با حالتی سوزناک گریه میکرد(خاک بر سر ما انسان ها که به نوامیس خدا هم رحم نکردیم) ... نمی دونم چی باید بگم .... نمی خوام خیلی بحث رو فلسفی کنم ... از هر دینی و هر مسلکی و هر تفکری که باشیم نمی تونیم منکر این قضیه بشیم که حسین انسان بزرگی بود ... انسانی که برای دفاع از ازادگی و انسانیت حاضر شد جان خودش و نزدیک ترین کسانش رو (البته با رضایت خودشون) فدا کنه ... هیچ وقت دم از قدرت نزد بلکه تنها حرفش ازادگی بود و در مظلومیت کامل کشته شد ... ای حسین بدان و اگاه باش تا زمانی که خط خون سرخ تو در این دنیا جاری باشه پیرو راه پاکت هستیم و همینطور عزادارت ... افتخار میکنم که سیاه پوش تو باشم بزار هر کی هر جوری که دوست داره فکر کنه ... اربعین حسینی بر عاشقان حسین سردمدار ازادی و ازادگی امام عاشقان و خسته دلان از ظلم و جور تسلیت باد ... به امید زیارت بارگاه غریبت ای غریب و مظلوم مادر